Przecież jeszcze kilka lat temu tylko sałatka warzywna z majonezem na naszych stołach gościła. Co prawda smaczna i cały czas modna, przygotowywana na setki sposobów (każdy przecież miał na nią swój sekretny przepis), nie mniej jednak była tylko ona. A teraz.
A teraz są tysiące przepisów na przecudnego smaku sałatki przeróżne. Lekkie, kolorowe czy może bardziej syte. Ostre lub ze słodką nutą. Z aromatycznym sosem opartym na oliwie i occie lub z kremowym majonezem (wymieszany z jogurtem będzie mniej kaloryczny). Sprawdzone przepisy kulinarne na nie to podstawa sukcesu!
Sałatki warstwowe są modne i niezawodne. Bo przecież czasem potrzeba dosłownie kilku chwil, by je przygotować. Bogactwo gotowych marynat na półkach sklepowych oraz różnorodność warzyw i sałat przez cały rok to nasze źródło inspiracji. Teraz jest to tak proste. Bo czy ktoś jeszcze kilka lat temu widział gdzieś marynowanego selera, tudzież kapary, czy może małe cebulki w zalewie.
Urok sałatki warstwowej, poza oczywistą prostotą przygotowania polega na jej wyglądzie oraz możliwościach podania. Kolory oraz różne frakcje warstw cieszą oczy i zachęcają do pałaszowania.
Sałatkę warstwową można podać w szklanej misie, lub co bardziej urokliwe w małych, wysokich miseczkach, pucharkach lub nawet szklankach.
W sałatce warstwowej mogą się znaleźć warzywa, sery, wędliny, marynaty oraz owoce. Jedyną regułą, której należy się trzymać przygotowują sałatkę warstwową jest to, by nie zalewać jej sosem tuż przed podaniem. W inny sposób sos spłynie na dół i potrawa nie będzie się elegancko prezentować.
To jest wÅ‚aÅ›nie ta uroda saÅ‚atek warstwowych, że smaki w niej nie sÄ… za bardzo wymieszane – każdy skÅ‚adnik prezentuje siÄ™ w zasadzie oddzielnie. I to jest fajne. I warto ukÅ‚adać warstwy.

Pikantna sałatka z marynowanym selerem
Dla wielbicieli marynat. Szybka i znakomita.

czas: 10 minut
trudność: bardzo łatwe
liczba porcji: 4-6

słoik marynowanego selera (300 ml)
słoik marynowanych cebulek (300 ml)
30 dag żółtego sera
puszka kukurydzy
6 łyżek majonezu
świeżo zmielony czarny pieprz
łyżka drobno posiekanej natki pietruszki

OdsÄ…cz z zalewy selera, cebulki i kukurydzÄ™.
Ser pokrój na kostkę o boku 1 cm.
W misce układaj warstwy: kukurydzy, cebulek, selera i sera.
Wyrównaj wierzch, posmaruj majonezem, posyp świeżo zmielonym pieprzem i natką pietruszki.
Wstaw do lodówki na 30 minut.

Sałatka warstwowa z wędzoną rybą
W sam raz na małe, wieczorne przyjęcie. Bo i smaczna jest i energetyczna. Taka fajna sałatka!

czas: 15 minut
trudność: bardzo łatwe
liczba porcji: 4-6

30 dag wędzonej ryby (pstrąg, sieja makrela, flądra)
1/2 główki sałaty lodowej
puszka białej fasoli
2 czerwone papryki
cebula czosnkowa

sos:
4 łyżki oliwy
sok z połowy cytryny
szczypta cukru
świeżo zmielony czarny pieprz
sól
szczypiorek do dekoracji

Rybę obierz ze skóry i podziel na małe kawałki.
Sałatę umyj, osusz dokładnie, pokrój na cienkie paski.
Papryki przekrój na połówki, usuń nasiona, pokrój na drobną kostkę.
Cebulę obierz i pokrój na bardzo drobną kostkę.
Odcedź fasolę z zalewy.
Sos przygotuj poprzez dokładne wymieszanie wszystkich składników.
W szklanej misie układaj warstwy: sałaty, fasoli, cebuli, ryby i papryki. Zalej je sosem, posyp szczypiorkiem i od razu podawaj.
Jeśli sałatka ma być podana później, nie należy jej zalewać sosem od razu po przygotowaniu.

Błyskawiczna sałatka warstwowa z selerem i ananasami i wędzonym kurczakiem
Soczysta sałatka z przewagą żółtego koloru. Bardzo wesoła. Niesamowicie łatwa i szybka w przygotowaniu.

czas: 10 minut
trudność: bardzo łatwe
liczba porcji: 4-6

słoik marynowanego selera
puszka ananasów
puszka kukurydzy
20 dag żółtego sera
30 dag wędzonego kurczaka
6 łyżek majonezu
świeżo zmielony czarny pieprz
2 łyżki drobno posiekanego szczypiorku

Odsącz z zalewy selera i ananasa. Kawałki ananasa pokrój na kostkę o boku 1 cm.
Kurczaka i ser pokrój na kostkę o boku 1 cm.
W szklanej misce układaj warstwy: ananasa, selera, kukurydzę, kurczaka, ser. Wyrównaj powierzchnię, posmaruj majonezem, posyp pieprzem i szczypiorkiem.
Wstaw do lodówki na 30 minut.

Grzegorz Ostrowski – prawdziwy mistrz kuchni. Autor książek kulinarnych oraz artykułów prasowych. Jego przepisy to gwarancja sukcesu! Od 2001 prowadzi prawdopodobnie najlepszÄ… stronÄ™ kulinarnÄ…: MniamMniam.pl

W najcieplejszych miesiącach w roku czas płynie nieco inaczej. Nawet jeśli akurat nie mamy urlopu, piękna pogoda sprawia, że bardziej skupiamy się na marzeniach
o wyjeździe, niż na pracy, czy innych obowiązkach. Zanim jednak zaczniemy zwiedzać odległe kraje, warto lepiej poznać nasze rodzime tradycje, źródłem wielu inspiracji może być na przykład kuchnia polska. Gotowanie raczej kojarzy się z przykrą koniecznością,
ale może też stanowić wspaniałą odskocznię od codziennych problemów, szczególnie gdy testujemy nowe przepisy kulinarne. Kuchnia polska raczej nie uchodzi za najbardziej zdrową, ze względu na dużą ilość kalorii i tłuste potrawy, jednak niektóre propozycje potraw warte są wypróbowania. Czym wyróżniają się nasze rodzime przepisy kulinarne? Przede wszystkim uwagę obcokrajowców przykuwa bigos. Potrawa ta przyrządzana
jest w wielu wariantach, ale zazwyczaj w jej skład wchodzi kapusta kiszona i gotowana, grzyby oraz mięso, choć istnieje również bardziej alternatywna wersja wegetariańska – to nowinka przyniesiona na nasz grunt z Europy Zachodniej, jednak warto o niej wspomnieć, ponieważ ciągle rośnie liczba amatorów tego dania. Kolejną narodową potrawą są gołąbki, czyli farsz z ryżu i pieczarek lub mięsa, zawinięty w liście kapusty. Całość polewana jest często sosem pomidorowym, niekiedy też grzybowym. Jeśli gotowanie potraw nam nie odpowiada, możemy wykorzystać przepisy kulinarne na ciasta lub desery. Kuchnia polska to przecież również rolady, mazurki, pierniki, czy babki! Do ulubionych potraw Polaków należą również: naleśniki (podawane z dżemem, owocami lub twarogiem), pierogi w rozmaitych wariantach (na słodko, lub pikantne) oraz knedle, czyli owocowe kulki wypełnione zazwyczaj śliwkami. Dania te są lekkie i mało kaloryczne, a więc godne polecenia. Gotowanie potraw nie może zakończyć się sukcesem bez użycia rodzimych przypraw, takich jak: majeranek, koperek oraz pietruszka. Na koniec warto jeszcze zdać sobie sprawę z tego, że żadna tradycyjna polska uczta nie usatysfakcjonuje gości, jeśli gospodarz zapomni o wódce – tradycja podawania tego alkoholu sięga średniowiecza i choć często wódkę próbuje zastąpić się mniej procentowym piwem, to jednak podczas większych uroczystości, jak wesele, czy absolutorium nadal jest ona napojem niezastąpionym.

Do znudzenia czÄ™stujÄ… nas w barach, stołówkach i tam, gdzie gotowe jedzenie, pastÄ… jajecznÄ…. Sama w sobie nie jest zÅ‚a, ale czyż tylko ona jest? Pewnie, że nie! A na pewno od dzisiaj! Aromatyczna, gÄ™sta pasta jest doskonaÅ‚a zarówno na przyjÄ™ciach – sprawdza siÄ™ na wszelkiego rodzaju kanapeczkach, zwanych tartinkami, wyjazdach na Å‚ono natury, szkolnych kanapkach (co zrobić, by z nich nie wydostawaÅ‚a siÄ™ na szkolne odzienia naszych milusiÅ„skich – w dalszej części), jak i na Å›niadaniach i kolacjach.

Pasty o rzadszej, kremowej konsystencji podawane w miseczkach lub salaterkach doskonale sprawdzą się na przyjęciach. Obok nich wystarczy postawić koszyczki z pieczywem, krakersami i paluszkami, a w nieco większych miseczkach warzywa pokrojone na niewielkie kawałki, takie "na jeden kęs". Takim sposobem stworzymy smakowite i eleganckie przyjęcie. Menu obiadowe może się bez nich obejść.

Baza, treść właściwa oraz sklejacz
Pasta to baza – najczęściej twaróg, ser żółty (twardy, starty drobno, lub serek topiony), jajka, ugotowane i zmielone warzywa strÄ…czkowe.
Smak paÅ›cie nadajÄ… dodatki wszelakie: drobno pokrojone wÄ™dliny, rozdrobnione ryby wÄ™dzone, warzywa oraz przyprawy – bez nich przecież nie ma gotowania!
To wszystko trzeba skleić – a do tego nadaje siÄ™ majonez, Å›mietana, jogurt, oliwa, masÅ‚o – w zależnoÅ›ci od bazy i dodatków.

Bardzo drobno czy może nie bardzo
To, czy skÅ‚adniki pasty majÄ… być bardzo rozdrobnione – na podobieÅ„stwo kremu jedwabistego, czy też majÄ… być w nich wyczuwalne kawaÅ‚ki, zależy od upodobaÅ„. SÄ… różne przepisy kulinarne na pasty. Ja wolÄ™, kiedy w paÅ›cie da siÄ™ wyczuć kawaÅ‚eczki skÅ‚adników – dziÄ™ki temu moim zdaniem smak jest ciekawszy i bogatszy. NiezbÄ™dnym dodatkiem każdej pasty sÄ… Å›wieże zioÅ‚a – nadajÄ… Å›wieżoÅ›ci i lekkoÅ›ci. Nie muszÄ… to być wyszukane, trudno dostÄ™pne listki – Å›wieży szczypiorek, natka pietruszki, czy bazylia sÄ… przecież takie przepyszne.

Sekret kanapki z pastÄ…
Kanapka z pastÄ…, a nie z nieÅ›miertelnÄ… "szyneczkÄ…", jest doskonaÅ‚ym urozmaiceniem szkolnego jadÅ‚ospisu każdego ucznia. Ale… nie wszyscy jÄ… lubiÄ… z bardzo prozaicznego powodu – lubi siÄ™ nagle wydostawać z kanapki. Aby temu zapobiec warto przygotować kanapkÄ™ z buÅ‚ki i przed napeÅ‚nieniem jÄ… pastÄ…, usunąć z niej warstwÄ™ miÄ™kkiszu, tak by powstaÅ‚a pÅ‚ytka miseczka. A na pastÄ™ koniecznie, ale to bezwglÄ™dnie koniecznie, trzeba poÅ‚ożyć liść saÅ‚aty i kawaÅ‚ek papryki lub pomidora. Pasty lubiÄ… Å›wieże warzywa. A warzywa lubiÄ… pasty. Pasty a nie makarony!!! Najleprze przepisy na pasty znajdziesz naMniamMniam.pl.

Grzegorz Ostrowski – prawdziwy mistrz kuchni. Autor książek kulinarnych oraz artykułów prasowych. Jego przepisy to gwarancja sukcesu! Od 2001 prowadzi prawdopodobnie najlepszÄ… stronÄ™ kulinarnÄ…: MniamMniam.pl

Rosja była, jest i będzie rajem dla każdego kucharza. Współczesna kuchnia rosyjska to kuchnia pełna wszystkich aromatów i wykwintnych i smacznych dań. Na kuchnię tę miały wpływ kuchnie" Polski, Włoch, Francji, a także Niemiec. W kuchni rosyjskiej dominują trzy nurty: carski, chłopski i klasztorny, choć dzisiaj granice między nimi są bardzo płynne to w niektórych częściach tego ogromnego kraju można zauważyć wyraźne granice w spożywaniu i jakości samych potraw.

Z czego sÅ‚ynÄ… … Rosjanie?
Przed wszystkim z wspaniałego kawioru. To właśnie Rosja jest największym producentem tego przysmaku. Możemy tak spotkać kawior czarny z ryby bieługi (jesiotrowate) oraz kawior czerwony z łososia. Ale Rosja to nie tylko kawior, kraj ten słynie z bogactwa wspaniałych ryb słono i słodko wodnych , żeby wymienić tylko kilka bieługa, jesiotry, węgorze, pstrągi, dorsze, łososie, jazgarze, miętusy, a także bogactwa raków rzecznych z których rosyjscy kucharze przyrządzają cudowne i wykwintne przekąski i zupy.
Rosja to także dziczyzna, cyranki, jarząbki, bekasy, łabędzie, bażanty, cietrzewie, kaczki, kuropatwy a także sarny i zające od wieków goszczą na stołach Rosjan. Dla wegetarian i nie tylko kuchnia rosyjska oferuje bogaty wybór tzw. pielmieniów czyli po polsku pierogów, zarówno w postaci kołdunów jak i uszek i pulpetów, a także pirożki przyrządzane na słodko z serem i polewane śmietaną. Specjalnością tejże kuchni są również bliny, czyli placki podobne do naszych racuchów tyle tylko ze są przyrządzane z mąki gryczanej, mogą być podawane na słono lub słodko. Rosjanie jedzą wszystkie warzywa, tyle tylko, że dosłownie wszystkie kiszą. Osobiście jadłem kiszone pomidory i marchewki i mogę stwierdzić że jakoś ujdą przez gardło, zwłaszcza te pierwsze. Wśród kiszonego króluje kapusta i ogórki, które jako jedyne spożywane są we wszelkich postaciach, świeże, kiszone, marynowane, w postaci, musu, przecieru, zupy, kremu itp. Inne słynne warzywa spożywane na świeżo to brukiew, rzepa, bakłażany, kalarepa, a także dobrze nam znane ziemniak i- bulwy.
Dużym powodzeniem cieszą się w tej kuchni kasze, a zwłaszcza kasza gryczana. Jest to na wykorzystywana jako danie samodzielne, bądź jako dodatek do zup, lub też jako farsz- nadzienie do mięs.

Zabiegi kulinarne
W kuchni rosyjskiej zwraca się dużą uwagę na obróbkę mięsa i ryb, które poddawane są rozmaitym zabiegom polepszającym ich smak i kruchość (w przypadku mięs). Ryby poddawane są zabiegom solenia na sucho i zapiekania a także suszenia na wolnym powietrzu. Z kolei mięso jest przetrzymywane około tygodnia w chłodnym miejscu(dojrzewanie)a następnie jest solone i nacierane przyprawami i marynowane w occie przez kilka do kilkunastu dni w beczkach drewnianych lub kamionkach z porcelany.

Zupa z trupa
Zasługują na szczególną uwagę. W Rosji bardzo popularne są esencjonalne i ciężkie zupy. Najbardziej znane to: barszcze, solanki, zupa Szczi, Rosolnik i Ucha. Pierwsze z wymienionych są rozpowszechnione na całym świecie, jest ich ponad 30 rodzajów barszczu, najbardziej znany to oczywiście Ukraiński.
Solanki to zupy na wywarze miÄ™snym lub rybnym lub tez grzybowym z kawaÅ‚kami nerek cielÄ™cych, plastrami parówek, marynowanymi oliwkami. Szczi to nie zupa szczawiowa tylko wyjÄ…tkowy rodzaj kapuÅ›niaku, jego głównym skÅ‚adnikiem jest kiszona lub sÅ‚odka kapusta. SÅ‚odkie Szczi nazywa siÄ™ – leniwym. Jada siÄ™ je z kaszÄ… gryczanÄ… lub kulebiakiem, czasami z miÄ™sem. Rosolnik to zupa ogórkowa, zaprawiana mÄ…kÄ… i Å›mietanÄ…, dodatki to nerki cielÄ™ce oraz podroby z gÄ™si. Ucha z kolei to zupa rybna (niestety ryby uszu nie majÄ…… ) przyrzÄ…dzana z mieszanych gatunków ryb, zawsze Å›wieżych. Gotuje siÄ™ jÄ… z gorszego gatunku ryb i dodajÄ™ miÄ™so z ryb lepszego gatunku.

Dla spragnionych
Co piją w Rosji? Oczywiście wódkę, i to w dużych ilościach. Jednak nie tylko. W Rosji pija się często piwo, miody pitne oraz różnorodne kwasy owocowe i chlebowe wyrabiane w każdym domu. Sporadycznie i tylko w restauracjach najczęściej pija się wina i markowe alkohole zachodnie. Bardzo charakterystycznym napojem jest SBITIEN, napój sporządzany z wody lub słabego wina z miodem, cukrem, melasą, sokami i przyprawami, często podprawiany wódką dla wzmocnienia działania.

Herbaciany rytuał
Herbata jest dla Rosjan ważnym codziennym napojem, a jej przyrządzanie tradycją i powszechną normą. Na stole ustawia się samowar z wrzątkiem podgrzewanego węglem drzewnym. Na górze samowaru stawia się czajniczek z naparem herbaty. Herbatę podawano w tradycyjnych i dobrze nam znanych szklankach przeźroczystych z metalową ozdobną podstawką z uchem. W Rosji herbaty się nie słodzi. Jeżeli ktoś chce poczuć słodycz, odłupuje z tzw. głowy cukrowej grudkę cukru wkłada do ust i popija gorącym naparem. Piją ją dosłownie wrzącą.

A na deser…..
Typowymi deserami są kisiele owocowe (np. żurawinowy) podawane ze śmietanką, jabłka nadziewane orzechami i ryżem, a także PRIANIKI czyli pierniczki. Wielkanocne desery to dobrze nam znana pascha i kulicz (rodzaj baby drożdżowej bakaliami z polewą i orzechami). Występują tez liczne musy, kremy, słynny chrust, galaretki i lody.

Czy zasłynęła na świecie.
Jest wiele potraw które Rosja wÅ‚ożyÅ‚a w kanon sztuki kulinarnej. Jednymi z najsÅ‚ynniejszych sÄ…: Boeuf Strogonow, Kotlet a’la Pożarski, bitki Skobielewa, Zupa i masÅ‚o z raków, pierożki Pielmieni, Barszcz czerwony, kulebiak, chrust.

Spostrzeżenia
Kuchnia rosyjska słynie z kawioru jak już wspomniałem który dla reszty świata jest wyjątkowym i drogim przysmakiem, dla społeczeństwa zaś jest typową przekąska do wódki, tak jak dla nas śledzik. Współczesna kuchnia rosyjska, ta która jest praktykowana w restauracjach jest niezwykle bogata i wykwintna, jednak stać na nią zaledwie garstkę ludzi. Współczesna kuchnia średniej i najniższej warstwy społeczeństwa to tzw. kuchnia przetrwania, mało wykwintna ale za to tłusta i smaczna. królują makarony, pierogi, kluski, chleby, baby, kulebiaki wyroby drożdżowe, ogórki i kapusta kiszona, rzadziej kiełbasa z puszki i ryby z konserwy.

Ciekawostki
– Czy wiesz że przeciÄ™tny Rosjanin wypija Å›rednio 40 litrów czystego spirytusu rocznie (źródÅ‚o TVP1)
– Czy wiesz że Rosjanie bijÄ… rekordy w spożywanie alkoholu i jego zawartoÅ›ci we krwi, obecny rekord to 6 litrów wódki wypitych w jeden dzieÅ„ i 11 promili we krwi

artykuł pochodzi ze strony: www.4smaki.com.pl

Tomasz Jakusz

Kuchnia francuska, wedÅ‚ug krytyków, uchodzi za najlepszÄ… na Å›wiecie. Jest kolebkÄ… sztuki kulinarnej i rajem dla kucharzy. Należy do niewielu krajów, które sÄ… w peÅ‚ni samowystarczalne. Dzieje siÄ™ tak za sprawÄ… poÅ‚ożenia geograficznego: dostÄ™p do morza i oceanu, a także licznych rzek powoduje, że w kuchni nie brakuje ryb sÅ‚ono – i sÅ‚odkowodnych, owoców morza, skorupiaków, miÄ™czaków, no i… żab. DziaÅ‚anie trzech stref klimatycznych decyduje o tym, że lata sÄ… ciepÅ‚e, a zimy Å‚agodne, co sprzyja uprawie roÅ›lin i hodowli zwierzÄ…t. Francuzi wyhodowali nawet specjalnÄ… rasÄ™ krów przeznaczonych tylko na miÄ™so. Bogactwo warzyw, owoców oraz najlepsze wina uksztaÅ‚towaÅ‚y tÄ™ bogatÄ… i smacznÄ… kuchniÄ™. Francuscy kucharze co do szczegółu opanowali sztukÄ™ kulinarnÄ…. I choć współczesny nowy
trend młodych kucharzy różni się od prawdziwej starofrancuskiej kuchni, to jest nadal arcydziełem i sztuką nad sztuki.
Starofrancuska „haute cuisine" opierała się głównie o ciężkie i zawiesite sosy ze śmietany, mąki i masła; potrawy były wysokokaloryczne i ciężkostrawne, zawierały także wyszukane składniki, jak na przykład trufle. Współczesna sztuka kulinarna, czyli „nouvelle cuisine" jest zupełnie inna. Młodzi francuscy kucharze obecną nową kuchnię francuską opierają na delikatnych sosach, nie niszczących smaku potrawy i nie tłumiących jej. Sosy sporządzane są głównie z soków mięsnych, ziół i przypraw. Inne cechy współczesnej kuchni francuskiej to czas gotowania, smażenia i duszenia,
który jest bardzo krótki, aby zachować wartość odżywczą produktów. W „nouvelle cuisine" panuje zasada „jakość przed ilością", co oznacza skromne porcje, ale za to najwyższej jakości oraz artystycznie przystrojone. Te zasady obowiązują głównie w restauracjach, w których potrawy wydawane są niemal o każdej porze dnia. Co innego jednak restauracja, a
co innego domowe zacisze…

A co skrywajÄ… kulisy domowego zacisza?
Według przeciętnego Polaka, Francuzi mają dosyć dziwny styl odżywiania i niejednemu z nas ciężko byłoby się
odnaleźć wśród francuskich nawyków żywieniowych. Dzień zaczyna się od pierwszego śniadania o ósmej rano, na które tradycyjnie podawana jest bułka paryska lub bagietka z dżemem, maczana w kawie z mlekiem. Następnie o 12 w południe spożywa się drugie śniadanie składające się zazwyczaj z zimnej przystawki, ciepłego dania i deseru. Najważniejszy posiłek dnia, czyli obiad zaczyna się o godz. 20, a w Paryżu nawet i później, i trwa do późnej nocy. Rozpoczyna się on gorącą przystawką, następnie podawana jest zupa, danie główne (często będące małym dziełem sztuki kulinarnej), sałata, półmisek serów i oczywiście deser.

Dlaczego w modzie?
Kuchnia francuska stała się tak popularna w dużej mierze dzięki samym Francuzom. Ich bogate tradycje (których notabene nie brakuje również Polakom) oraz nadzwyczajny stosunek do kuchni i samego aktu spożywania posiłków (traktowanych z dużo mniejszym namaszczeniem przez naszych rodaków) sprawiły, że sztuka kulinarna rozwijała się, za cel obierając doskonałość na każdym polu. Francuzi bardzo starannie dobierają produkty do każdego posiłku, menu
uzależniają od kalendarzowego święta, pory dnia, rangi uroczystości czy po prostu fantazji. Kuchnia u przeciętnego Francuza to nieodłączny element stylu życia, nie na darmo Francuzi stworzyli przecież rytuał mistrzowskiej kuchni oraz sztukę savoir-vivre’u.

Nie zapominajmy o winach.
Bardzo ważnÄ… rolÄ™ u Francuzów peÅ‚niÄ… napoje, a konkretnie wina. Na co dzieÅ„ nasi zachodni sÄ…siedzi pijÄ… maÅ‚o znane marki win, najczęściej z jakiejÅ› miejscowej maÅ‚ej winnicy, zaÅ› od Å›wiÄ™ta lepsze markowe i znane wina. Innymi typowo francuskimi napojami sÄ… koniak (Cognac), armaniak(Armagnac), Cidre – wino jabÅ‚kowe czy Calvados – jabÅ‚kowa wódka.

Wpływy kuchni francuskiej.
Każdy Francuz, bez względu na warstwę społeczną, potrafi z wielkim znawstwem rozprawiać na tematy kulinarne. Może stąd bierze się po części sława francuskiej kuchni, która promieniuje na cały świat. Możemy odnaleźć bardzo wiele wpływów tejże kuchni na naszą rodzimą. Weźmy chociażby sosy beszamel, vinaigrette, antrykot, kotlet panierowany, omlet, majonez; nie poznalibyśmy smaku tych potraw, gdyby nie przywędrowały do nas z Zachodu. Przy okazji wymienienia słynnych na cały świat sosów, warto wspomnieć, że francuscy kucharze przykładają tak wielką rolę do ich przyrządzania oraz niepowtarzalności, że stworzyli zawód kucharza specjalisty, tzw. „sosieur", do którego zadań należy
wyłącznie przyrządzanie bardzo wysokiej jakości sosów.

Spostrzeżenia
My, Polacy, jesteśmy trochę podobni do Francuzów, podobnie jak oni mamy bogate tradycje kulinarne, lubimy dobrze zjeść, często jednak przedkładamy ilość nad faktyczne wartości odżywcze. Może jednak powinniśmy bardziej zainteresować się naszą rodzimą kuchnią, tak jak Francuzi odnawiać stare przepisy, zamieniać tłuste i ciężkostrawne potrawy na lżejsze i równie smaczne. Współczesna polska kuchnia może przecież szczycić się smakiem przy zastosowaniu nowych technik kulinarnych, nowych przypraw, umiaru oraz eksperymentalego, duchowego podejścia do sprawy. Jak na razie jest ono nie zawsze najlepsze, choć widać niewielką poprawę w stosunku do lat ubiegłych. Należy
jednak wierzyć w powiedzenie „Polak potrafi", sam niejednokrotnie widziałem entuzjastów wspaniałej polskiej kuchni, którzy z dumą prezentowali na stołach Europy nasze ojczyste potrawy, wykonane zgodnie z duchem współczesnej sztuki kulinarnej. Swojskie może być równie dobre, co obce. Czy musimy się oglądać na żabie udka oraz inne, egzotyczne dla nas potrawy, które zwykło się uważać za szczyt wyrafinowania kulinarnego, skoro w obrębie naszych granic czekają
pokłady niewykorzystanych lub zapomnianych starych i smacznych przepisów, czekających na nadanie im nowego
szlifu? Pokażmy Europie blask „nouvell de polonaise" – odświeżone bogactwo i aromat tradycyjnej polskiej kuchni.

Rady
Jeżeli zdecydujemy się jednak na przyrządzenie francuskiej potrawy, prawdopodobnie zechcemy, by była ona jak najbardziej zbliżona pod względem smaku oraz wyglądu do inspirującego nasz zmysł kulinarny oryginału. Aby osiągnąć ten efekt, powinniśmy dowiedzieć się kilku rzeczy. A mianowicie: potrawa musi być estetycznie przyrządzona i podana,
przemyślana pod względem wykonania, pomysłowo i apetycznie ustrojona, oraz podzielona na niewielkie porcje(idziemy przecież z duchem czasu). Według nowych technik przyrządzania potraw w tej kuchni, zgodnie z oryginalnym przepisem, mięso może być jędrne i różowe przy kości (o ile ją w ogóle ma), warzywa lekko twardawe, sosy bardzo lekkie, na bazie soku mięsnego, ewentualnie z małym dodatkiem bulionu, tzw. FOND (raczej nie poleca się kostek rosołowych), z uwzględnieniem ziół i przypraw. W tej kwestii zalecana jest jednakże wstrzemięźliwość, Francuzi nie szafują bez potrzeby przyprawami! Nie ma natomiast w przepisach mowy o śmietanie, maśle czy mące. Jeżeli receptura pochodzi ze sprawdzonego i wiarygodnego źródła, powinniśmy użyć wszystkich podanych
składników. (Uwagi dotyczą nowej kuchni francuskiej, czyli tej po 1980 roku). Przepisu zaczerpniętego z czasopisma raczej nie należy traktować jako dobrego źródła podczas wykonania narodowej potrawy. Oliwy nie powinno się zastępować olejem, chyba że nie da się inaczej. Z kolei świeżych ziół i przypraw lepiej użyć mniej niż w przepisie, gdyż mają intensywniejszy aromat. Przyjmuje się, że 1 łyżeczka np. majeranku suszonego to około 1/3-1/4 łyżeczki świeżego.
Pamiętajmy, że w daniu nie może dominować smak przyprawy lub zioła.

Ciekawostki
v Czy wiesz, że jednÄ… z najbardziej pożądanych ksiÄ…g kucharskich, takÄ…, o której marzy każdy kucharz, stworzyÅ‚ Francuz – Larousse Gastronomique? Zainteresowanym powiem, że jest to najwiÄ™ksze kompendium wiedzy kulinarnej, choć jak twierdzÄ… krytycy, można siÄ™ na niej wzorować tylko w sprawach kuchni francuskiej, ponieważ ze stron o kuchni polskiej wyczytujemy takie miÄ™dzy innymi „ciekawostki”: s. 910 la’polonaise mówi, że nazwa
polskiej baby ziemniaczanej powstała od historii AliBaby i 40 rozbójników (ha, a to dopiero!), a jak nam wiadomo, nazwa ta pochodzi od niezwykle kształtnych, ale i niemałych pod względem gabarytów polskich wieśniaczek. Księga, oprócz kilku ciekawych niedorzeczności, charakteryzuje się niestety również niedostępnością w krajach Europy! Można Laroussa sprowadzić z Ameryki w wersji anglojęzycznej, ale cena takiego zakupu może odstraszyć niejednego zapaleńca sztuki kulinarnej.
v Francuz nie zasiądzie do stołu, jeżeli nie zobaczy na nim podanego odpowiedniego wina, ale także nie wypije samego wina, jeżeli nie będzie mu towarzyszyć jakaś potrawa.
v Przeciętny Francuz wypija rocznie około 100 litrów wina, w tym około 50 litrów to wino uznanej marki oraz zjada około 50 kg wołowiny rocznie.

Artykuł pochodzi ze strony: www.4smaki.com.pl

4smaki-sztuka kulinarna
Tomasz Jakusz

Chrupiących i soczystych jednocześnie. Lekko przyprawionych, bo pełne są teraz swojego najlepszego smaku. Lekkie, bo bez sosu, różnorodne, bo w dużych kawałkach. Pyszne i zdrowe, z patelni warzywa kolorowe.
Ziemniaki, marchewka, słodka cebula, kukurydza, czerwone, żółte, zielone i pomarańczowe papryki, kalarepka, buraczki, seler i por, fasolka żółta i zielona, cukinia, bakłażany, chińska rzodkiew, pory, kalafiory, brokuły, groszek cukrowy, czosnek, pasternak (mam nadzieję, że powróci szerzej do łask). Doprawdy jest z czego wybierać, nieprawdaż? Im prostsze na nie przepisy kulinarne, tym lepsze.

Smażone warzywa – szczególnie w stylu dalekowschodnim ostatnio zrobiÅ‚y furorÄ™ w naszej kuchni. Znamy je i kochamy, bo smakowite sÄ…. Zróbmy wiÄ™c tym razem warzywa w stylu "Å›ródziemnomorskim" – w wiÄ™kszych kawaÅ‚kach, bez dużej iloÅ›ci przypraw, smażona na oliwie lub oleju z pestek winogron lub też na najlepszym tÅ‚uszczu Å›wiata – sklarowanym maÅ›le ghee (nada im genialnego, lekko orzechowo-maÅ›lanego aromatu). Doprawmy je bazyliÄ…, tymiankiem, oregano, natkÄ… pietruszki, może odrobinÄ… chilli lub czerwonej papryki. Posypmy fetÄ… lub parmezanem albo kawaÅ‚ki pomidorów lub ogórków i Å›wieżymi zielonymi listkami. Możemy je również już "na wydaniu" skropić sosem pesto. PaÅ‚aszujmy. Cieszmy siÄ™ upaÅ‚em, sÅ‚oÅ„cem, wiatrem. Cieszmy siÄ™ latem na talerzu!

Warzywa z patelni to rzecz arcyprosta – należy je wpierw ugotować na parze (oczywiÅ›cie wczeÅ›niej umyte, obrane jeÅ›li potrzeba i pokrojone na niezbyt maÅ‚e kawaÅ‚ki), potem wrzucić na patelniÄ™ z rozgrzanym tÅ‚uszczem, doprawić i tych chwil czekać mieszajÄ…c, aż bÄ™dÄ… gotowe. I to caÅ‚y przepis. Prawda, że to nie jest skomplikowane i czasochÅ‚onne?

JeÅ›li potrzebujesz, by danie byÅ‚o bardziej sycÄ…ce dodaj do dania podsmażone kawaÅ‚ki boczku lub kieÅ‚basy – ale dopiero na talerzu, by smaki siÄ™ zbytnio nie wymieszaÅ‚y. Konstelacji smaków i kolorów jest mnóstwo. Zapraszam CiÄ™ na moje szczególnie ulubione. Potraktuj je jako bazÄ™ do swoich pomysłów. Przecież lato dopiero przed nami, wiÄ™c bÄ™dzie dużo czasu na wyÅ›mienite smaki.

Żółte warzywa z patelni
To spora pochwaÅ‚a prostoty. Starannie dobrane skÅ‚adniki i proporcje, minimalistyczne podejÅ›cie do przypraw sprawia, iż to proste danie z przyjemnoÅ›ciÄ… wielkÄ… skonsumuje każda Królewna i każdy Król (czyż nie takÄ… rolÄ™ bowiem speÅ‚niajÄ… dzieci w naszych rodzinach…).

czas: 30 minut
trudność: bardzo łatwe
liczba porcji: 4-6

składniki
4 marchewki średniej wielkości
1/2 kg żółtej fasolki szparagowej
2 żółte papryki
2 cukrowe cebule
2 zÄ…bki czosnku
8 łyżek oliwy
sól
świeżo zmielony czarny pieprz

do podania:
1/2 szklanki świeżo startego parmezanu
garść świeżych liści bazylii

sposób przygotowania
Marchewki obierz, umyj i pokrój na ukośne plastry o grubości 1/2 cm. Fasolkę przebierz i odetnij twarde końcówki. Cebulę obierz i pokrój na ćwiartki. Z papryki usuń nasiona i pokrój na niezbyt małe kawałki. Obrany czosnek pokrój na cienkie plasterki.
Marchewkę i fasolkę ugotuj na parze do średniej miękkości (nie powinny się rozgotować).
W dużej patelni rozgrzej oliwę, wrzuć cebulę i smaż cały czas mieszając, aż lekko się zeszkli, dodaj czosnek, wymieszaj i smaż pół minuty. Dodaj marchewkę, fasolkę i paprykę. Dopraw solą i pieprzem, smaż pod przykryciem na średnim ogniu często mieszając przez 3-5 minut, aż warzywa uzyskają Twoją ulubioną miękkość. Patelnię odkryj i pozwól, by odparował wytworzony sok.
Podawaj gorÄ…ce posypane parmezanem i listkami bazylii.

Dodatkowe informacje
Daniu możesz nadać bardziej soczystego charakteru podając je posypane dodatkowo kawałkami pomidorów. Potrawę możesz także wzbogacić o kukurydzę z puszki (najlepsza pakowana próżniowo).

Zielone warzywa z patelni wzbogacone fetÄ…

Lekkie i doskonałe dania na kolację z każdej okazji w ciepły czas.

czas: 30 minut
trudność: bardzo łatwe
liczba porcji: 4-6

składniki
1/2 kg groszku (może być mrożony)
główka brokułów
pęczek dymki
8 łyżek oliwy
sól
świeżo zmielony czarny pieprz
20 dag fety

sposób przygotowania
Groszek przebierz. Brokuły podziel na pojedyncze różyczki. Warzywa ugotuj na parze do średniej miękkości.
Dymkę razem z cebulkami pokrój na niezbyt małe kawałki.
Fetę pokrój na kostkę o boku 1 cm.
Na dużej patelni rozgrzej oliwę, wrzuć groszek i brokuły, smaż pod przykryciem często mieszając przez 3-4 minuty, aż warzywa uzyskają Twoją ulubioną miękkość. Dopraw pieprzem i solą, wrzuć dymkę i smaż bez przykrycia, aż odparują.
Przełóż porcje na talerze, posyp fetę i skrop oliwą.

Grzegorz Ostrowski – prawdziwy mistrz kuchni. Autor książek kulinarnych oraz artykułów prasowych. Jego przepisy to gwarancja sukcesu! Od 2001 prowadzi prawdopodobnie najlepszÄ… stronÄ™ kulinarnÄ…: MniamMniam.pl

Grzegorz Ostrowski